ΕΝΑ ΠΕΝΤΙΓΚΡΙ

Γράφω αυτές τις σελίδες όπως θα ‘γραφε κανείς μια αναφορά ή ένα βιογραφικό, ως αποδεικτικό στοιχείο και αναμφίβολα για να τελειώνω με μια ζωή που δεν ήταν η δική μου.

Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΛΑΟΥΡΑ

Ο Andrea Camilleri, σ’ αυτό το έργο-σπουδή της γυναικείας ευαισθησίας, κινείται με ιδιαίτερη οξυδέρκεια όχι μόνο στο χώρο της ιστορίας της τέχνης αλλά και της λογοτεχνίας.

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ

Μία παραβολή για τον έρωτα – χωρίς να μπορείς να τον ζήσεις σε όλο του το μεγαλείο – και για την ανθρωπιά – χωρίς να είσαι αρκετά ενάρετος.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

«Είναι που έχουν ανάγκη ν’ ανησυχούν και να ξεγελούν το χρόνο θεωρώντας επείγον εκείνο ή τ’ άλλο, είναι καθαρά αγχωτικοί και μεμψίμοιροι, και δεν έχουν ήσυχο το μυαλό τους όσο δεν βρίσκουν μια έγνοια επιβεβαιωμένη και καλά αποκατεστημένη και, όταν την βρίσκουν, παίρνουν στη μορφή τους τις εκφράσεις που κολλάνε και αναλογούν σ’ αυτήν, πράμα που είναι, βλέπεις, η δυστυχία, και συνεχώς αυτή καλπάζει δίπλα τους και το ξέρουν, κι αυτό είναι επίσης που τους ανησυχεί ατελείωτα.»

Άλεν Γκίνσμπεργκ, «Ουρλιαχτό»

Μολώχ πού μπήκες στήν ψυχή μου νωρίς !
Μολώχ πού μέσα σου είμαι χωρίς σώμα συνείδηση ! Μολώχ πού μέ τρόμαξες πάνω στή φυσική μου έκσταση !
Μολώχ πού σ’ εγκαταλείπω ! Ξυπνώ στον Μολώχ ! Φώς κατεβαίνει άπο τον ουρανό !

Αδερφή / Queer

Στο βιβλίο «Αδερφή» ο Μπάροουζ δεν αγωνίζεται μόνο με τους δαίμονές του αλλά βρίσκει ουσιαστικά και το βηματισμό του στη συγγραφή μετά τη στεγνή, σχεδόν δημοσιογραφική, αφήγηση του «Junky»  και πριν το εμβληματικό «Γυμνό Γεύμα».